Horizon vzw
“Het project heeft mij zeker wel laten zien dat duurzaamheid veel breder is dan enkel een zonnepaneel of isolatie.”
“De investeringen die we doen, gaan we niet op een jaar terugwinnen, maar daar doen we het niet altijd voor. We doen het vooral voor het milieu, we hebben er ook maar één.”
“Ik denk dat veel mensen een bredere blik van duurzaamheid wel kunnen gebruiken en moeten inzien dat sommige stappen in duurzaamheid niet zo heel groot of duur moeten zijn.”
Kunt u kort iets vertellen over uzelf en uw achtergrond?
Ik ben Tim Vinck, Ik heb Accountancy-Fiscaliteit gestudeerd, ondertussen al een 27 jaar geleden was dat, en ik ben 16 jaar geleden hier op Domein Horizon begonnen als boekhouder. Ik ben 4 jaar geleden doorgegroeid naar directeur en sta nu in voor de dagdagelijkse operationele leiding van ons domein.
Hoe bent u in het logiesverhaal terechtgekomen?
Eigenlijk ben ik heel toevallig hier terechtgekomen. Ik had een job in een garage, ik was boekhouder en deels verkoper in een autogarage. Ik had via een vriendin een telefoonnummer van hier gekregen omdat ze op dat moment, 16 jaar geleden, op zoek waren naar een boekhouder om de aanwezige boekhoudster te vervangen. Aangezien ik een goede job had, had ik dat telefoonnummer ergens in een schuif gestoken met het idee van “Ooit komt dat wel nog te pas”, en zo kwam het inderdaad te pas, en vijf dagen later was alles in kannen en kruiken.
Hoe zou u uw logies omschrijven?
We zijn een vakantiedomein, in totaal hebben we net geen 500 bedden staan. Onze doelgroep is voornamelijk jeugd. We zijn van maandag tot vrijdag hoofdzakelijk bezig met het organiseren van zeeklassen voor scholen om bezig te zijn met zin, zee, strand, natuur, milieu, sport… Iedereen die hier verblijft, moet in groep zijn, vanaf 25 mensen kan je bij ons terecht heel het jaar door. Wij hebben soms ook families die hier komen om een feest te vieren en die blijven overnachten zodat ze ook iets kunnen drinken.
Wat maakt uw logies uniek ten opzichte van anderen?
Onze ligging, dat is wel uniek. Wij liggen vlak aan het strand langs de Koninklijke Baan. Aan ons domein is een tunnel die onder de baan gaat en dan ben je direct in de duinen en op 50 meter van het strand. Wat ons domein nog uniek maakt, is de capaciteit. Er gaan weinig vakantiedomeinen zijn die groter zijn.
Wat is de missie van uw logies?
Wij maken deel uit van het netwerk van Toerisme Vlaanderen, ‘Iedereen Verdient Vakantie’, en daar streven wij ook naar. Wij proberen voor iedereen de juiste, budgetaire, oplossing te zoeken. Onze missie is dus iedereen vooral naar de Belgische kust krijgen als kind. Iedereen die via dat netwerk naar ons domein komt, krijgt sowieso 20% korting ten opzichte van anderen.
Waarom doet u wat u doet — wat motiveert u om logies uit te baten?
De vreugde van iedereen die hier komt, dat is mijn motivatie. Ik kom alle dagen met veel plezier werken, omdat de mensen met veel plezier zie genieten van hun periode hier aan de zee. Wij doen er als domein ook alles aan om iedereen een zo leuk mogelijke tijd te kunnen voorzien. Dat is een van de grootste redenen waarom ik het blijf doen, en zolang ik daar plezier uit haal, ga ik het blijven doen.
Wat was voor u de reden om in het Tetra Dol-project te stappen?
Ons domein, de gebouwen, wordt nu in augustus 100 jaar oud, dus we zitten met heel oude gebouwen. Bijkomend zijn ze architecturaal erfgoed en zijn ze beschermd. Aan de buitenkant mogen we niets veranderen. 100 jaar geleden was er echter niemand bezig met Tetra Dol, vergroening of duurzaamheid. Op dat vlak botsen wij vaak op limieten; wat wij willen en wat de Dienst Onroerend Erfgoed toestaat. Vooral daarom ben ik ingestapt; om binnen het kader van onze mogelijkheden toch zo duurzaam mogelijk te gaan renoveren.
Welke verwachtingen had u vooraf, en zijn die ingelost?
Om een zo breed mogelijk kader te krijgen, maar als je tegen veel mensen over duurzaamheid begint, dan denken ze dat het gaat over zonnepanelen, over thuisbatterijen en over isoleren – dat was ook initieel ergens mijn opvatting. Ondertussen weet ik dat dat veel verder gaat en er zijn dingen die ik door het traject te volgen meer en meer ga bekijken en ook meer en meer toepassen. Uit iedere workshop haal ik wel iets.
Kunt u één of twee voorbeelden geven van duurzame acties die u hebt ingevoerd?
De scholen kwamen tot 3-4 jaar geleden met een bus, om deze zo dicht mogelijk bij de deur af te zetten. Wat wij nu vooral promoten, is om met de trein te komen. Anderzijds, door de renovaties die wij doen, voorzien wij meer en meer buffers voor regenwater. Onze bezoekers spoelen iedere week ongeveer 25 000 liter water door het toilet. Daarom gaan wij in de loop van volgende de zomer bijna 200 000 liter extra regenwater buffer voorzien.
Tim’s loopbaan begon in een boekhoudkantoor, waar hij als boekhouder-accountant werkte voor klanten uit heel uiteenlopende sectoren: van horeca en schoenenwinkels tot de bouw. Daarnaast hield hij zich ook bezig met kredieten, verzekeringen en financieel beheer. Na enkele jaren maakte hij de overstap naar een transportbedrijf, waar hij naast boekhouder ook transportplanner werd. Via een job in de garagesector kwam hij uiteindelijk terecht in zijn huidige functie.
Zelf kijkt hij met een glimlach terug op dat parcours. “Het leven neemt soms rare windingen”, zegt hij. Hoewel hij ooit boekhouding studeerde omdat dat op dat moment de meest evidente keuze leek, ontdekte hij later dat zijn interesses breder lagen. Door onderweg nieuwe kansen en “zijpaadjes” te grijpen, groeide hij stap voor stap door. Sinds 2022 staat hij aan het roer als directeur, vandaag vooral in een begeleidende en sturende rol.
Wat waren de grootste uitdagingen of valkuilen onderweg, en hoe hebt u die aangepakt?
Eigenlijk hebben we op zich geen valkuilen gehad, omdat ik er ben in gegaan met een heel open blik, met de mindset van “wat ik er ook uithaal, het is positief”. Ik wil mijn eigen blik zo breed mogelijk maken en mijn referentiekader ook, die zijn verruimd en kunnen alleen maar verruimen naar de toekomst toe.
Welke effecten merkt u op uw onderneming, gasten of omgeving?
Voor ons bedrijf… De investeringen die we doen, gaan we niet op een jaar terugwinnen, maar daar doen we het niet altijd voor. Daar doen we het voor het milieu, we hebben er ook maar één. We gaan toch met z’n allen een beetje spaarzamer moeten zijn. We willen onze buffer regenwater wel zo groot mogelijk maken, ook al regent het niet meer heel vaak. Hoe groter de buffer, hoe langer we de periode van geen regen kunnen overbruggen. Aan de ene kant is dat economisch, aan de ander kant, voor het milieu… het regent toch, en we moeten dat water gebruiken voor een toilet.
Zijn er dingen die u nu anders zou aanpakken met de kennis van vandaag?
Voor ons bedrijf… De investeringen die we doen, gaan we niet op een jaar terugwinnen, maar daar doen we het niet altijd voor. Daar doen we het voor het milieu, we hebben er ook maar één. We gaan toch met z’n allen een beetje spaarzamer moeten zijn. We willen onze buffer regenwater wel zo groot mogelijk maken, ook al regent het niet meer heel vaak. Hoe groter de buffer, hoe langer we de periode van geen regen kunnen overbruggen. Aan de ene kant is dat economisch, aan de ander kant, voor het milieu… het regent toch, en we moeten dat water gebruiken voor een toilet.
Wat zijn uw volgende stappen op vlak van duurzaam ondernemen?
We hebben in de komende 10-15 jaar nog 4 van de 6 gebouwen op ons domein om te renoveren. De euro’s kunnen we niet van het veld schrapen, dus voor ons is het altijd goed bekijken wat de mogelijkheden zijn, een beetje per keer. Nu een kleinere stap om binnen 2-3 jaar een grotere stap te kunnen maken.
Waarom zouden andere kleinschalige logies volgens u moeten deelnemen aan gelijkaardige initiatieven?
Ik denk in eerste instantie om hun blik te verruimen en te veranderen. Ik denk dat veel mensen een bredere blik van duurzaamheid wel kunnen gebruiken en moeten inzien dat sommige stappen in duurzaamheid niet zo heel groot of duur moeten zijn.
Welk advies zou u geven aan logies die duurzamer willen werken maar niet goed weten waar te beginnen?
Als je niet weet waar je moet beginnen, dan kun je inderdaad maar deelnemen aan trajecten, lezingen, gesprekken. Ik denk dat kleinschalige logies ook moeten durven gluren bij de buren. Stap naar de buurman en vraag “mag ik een keer komen kijken?” en wees niet bang van een concurrent die dit aan jou vraagt. Ik noem ze concullega’s.
