‘KOTO’ B&B Boutique

Kunt u kort iets vertellen over uzelf en uw achtergrond?

Mijn naam is Tamara. Ik ben getrouwd met Sven en we hebben twee kinderen: een oudere zoon van 20 en een dochter van 17. Mijn man is blind geworden op korte termijn door een genetisch defect, en mijn dochter heeft een zeldzaam syndroom. Op een vreemde manier voelt dat als het trekken van twee jokers: het zorgt ervoor dat we flexibel en creatief denken, maar het geeft ons ook veel inspiratie om oplossingsgericht te werken.

Hoe bent u in het logiesverhaal terechtgekomen?

Vroeger werkte ik in de reclamesector als accountant, een creatieve en oplossingsgerichte job. Samen met zijn vader had Sven een accountancykantoor maar toen zijn vader een spierziekte kreeg en Sven te horen kreeg dat hij blind zou worden zat er niets anders op dan het kantoor te verkopen. We beseften dat we het roer om moesten gooien. Het idee ontstond om een bed & breakfast op te starten. Zo kunnen we altijd thuisblijven, terwijl we toch de wereld bij ons kunnen binnenhalen. Blind worden is een beetje een sociale ziekte: je sluit je in het begin af van de wereld, maar door gasten te ontvangen breng je de wereld gewoon naar je toe.

Hoe zou u uw logies omschrijven?

Ik ben zelf opgegroeid in Limburg, ik ben van Hasselt en ik ben een echt natuurmens. Onze B&B Koto ligt midden in het centrum, maar we hebben ervoor gezorgd dat er veel groen aanwezig is. Het idee was ‘bring the outside in’. In de stad was er niemand met een tropische tuin, dus wij wilden een vakantiegevoel creëren. Elke kamer kreeg een apart thema omdat je je niet elke dag hetzelfde voelt. We hebben rekening gehouden met mensen met verschillende beperkingen zoals autisme, dementie, mensen die slechthorend of blind zijn, mensen met een rolstoel,… Daarnaast steken we veel aandacht in goede bedden en een gezonde nachtrust want dat vinden we echt belangrijk.

Wat maakt uw logies uniek ten opzichte van anderen?

Wanneer mensen bij ons binnenkomen, zien wij hen als vrienden. We proberen onze gasten veel tijd en rust te geven. Er is een parkeerplaats voorzien aan onze B&B zodat mensen geen stress moeten hebben om te parkeren. Wat wij daarnaast belangrijk vinden is dat gasten kunnen uitslapen als ze dit willen. Ons ontbijt is flexibel: je kan het op de kamer krijgen, of ons laten weten hoe laat je wakker bent, dan serveren wij het precies op dat moment. Het draait allemaal om comfort en rust.

Wat is de missie van uw logies?

Onze missie is eenvoudig: mensen dichtbij zichzelf laten komen en rust gunnen. We denken inclusief, weigeren labels en hanteren het principe van universal design. Duurzaamheid en gastvrijheid staan centraal.

Waarom doet u wat u doet, wat motiveert u om uw logies uit te baten?

We willen mensen het gevoel geven alsof ze bij iemand op bezoek zijn met een familiale sfeer, maar met de juiste afstand. Ik wil een verhaal meegeven, op een leuke manier met humor. Het idee is ‘home is a person’. Het gaat echt om de warmte die we onze gasten kunnen geven.

Wat was voor u de reden om in het TETRA DOL-project te stappen?

Ik ergerde mij vaak aan dingen die anders konden. Het TETRA DOL-project van Hogeschool PXL en Thomas More probeert kleine gevoeligheden in toerisme aan te pakken. Vooral op vlak van duurzaamheid en toegankelijkheid probeert men zaken aan te passen en dat vind ik heel mooi. Het gaat er voor mij niet om de wereld volledig te veranderen, maar mensen attenter te maken.”

Kunt u een voorbeeld geven van duurzame acties die u hebt ingevoerd?

Wij weigeren plastic zakken in de vuilnisbakken te steken. Alles wordt gesorteerd en met heet water of een beetje azijn schoongemaakt. We gebruiken geen chemische schoonmaakmiddelen en behandelen vlekken op lakens op grootmoederswijze met bicarbonaat.

Wat waren de grootste uitdagingen of valkuilen onderweg, en hoe hebt u die aangepakt?

Een van de uitdagingen die er voor ons nog steeds is, is het vinden van een alternatief voor flessenwater. In samenwerking met het tropisch instituut bleek ons kraantjeswater niet aan hun standaard te voldoen, we zijn dus nog aan het kijken naar hoe we dit kunnen aanpakken. Als we kiezen voor een filter wordt er weer gebruik gemaakt van plastiek.

Heeft deze ervaring uw kijk op duurzaamheid veranderd, hoe precies?

Absoluut. Je wordt soms depressief van alle coaching en feiten die op je afkomen, maar tegelijk geven ze je ook concrete tools om problemen aan te pakken.”

Welke effecten merkt u op uw onderneming, gasten of omgeving?

Onze gasten merken dat we hun comfort serieus nemen, maar ook dat we nadenken over de toekomst. Alles wat we doen, proberen we met oog op de kinderen van de toekomst te doen.

Zijn er dingen die u nu anders zou aanpakken met de kennis van vandaag?

Ja, bijvoorbeeld het verwarmingssysteem. Ik had heel graag op een andere manier verwarmd hier. We maken nu gebruik van condensatie maar dit willen we nog veranderen. Ook vervangen we al onze verlichting door LED en zetten we meer in op domotica.

Wat zijn uw volgende stappen op vlak van duurzaam ondernemen?

Een mooi evenwicht vinden van hoe onze grootouders het vroeger deden, combineren met de moderne technieken die nu voorhanden zijn.

Waarom zouden andere kleinschalige logies volgens u moeten deelnemen aan gelijkaardige initiatieven?

Het kost vaak een investering, maar het loont. Het helpt je bewust te worden van duurzaamheid en toegankelijkheid en je kan kleine, haalbare stappen zetten.

Welk advies zou u geven aan logies dat duurzamer willen werken maar niet goed weten waar te beginnen?

Begin klein. Koop lokaal, koop seizoensgebonden producten, vermijd plastiek, sorteer afval, gebruik duurzame schoonmaakmiddelen. Kleine stappen tellen op termijn op.