Vakantiehuis Fabiola
“Hospitality is het codewoord. Mensen moeten hier kunnen genieten, dat is waar het om draait.“
“We doen al veel duurzaam zonder het te beseffen. Stap voor stap, met een duidelijke toekomstvisie.“
“Soms ben je met duurzaamheid bezig, zonder dat je het doorhebt.“
Wie bent u?
Ik ben Bernd Schepkens, directeur van Vakantiehuis Fabiola te Maasmechelen. Ik ben in 1996 afgestudeerd aan het LUC als licentiaat in de toegepaste economische wetenschappen. Na bijna twintig jaar in de commerciële wereld, onder andere bij Pepsico, maakte ik de overstap naar de ouderenzorg. Ik wilde iets doen dat maatschappelijk relevanter was, waar ik echt het verschil kon maken. Zo werd ik directeur van een woonzorgcentrum. Daar lag mijn focus op het terugbrengen van een positieve visie naar de werkvloer. En sinds kort mag ik die ervaring inzetten bij Vakantiehuis Fabiola.
Hoe kwam u terecht bij Vakantiehuis Fabiola?
Na jaren in de zorgsector wilde ik opnieuw een uitdaging met sociale impact, maar in een andere context. De ouderenzorg is een moeilijke sector, met veel besparingen op kap van bewoners en personeel. Toen ik hoorde dat Vakantiehuis Fabiola op zoek was naar een nieuwe directeur, sprak me dat meteen aan. Ik heb hier als kind leren zwemmen, dus er is ook een persoonlijke band met deze plek. Het voelt goed om iets te betekenen voor een organisatie die zoveel mensen met een beperking een fijne vakantie bezorgt.
Wat maakt Vakantiehuis Fabiola zo bijzonder?
Ons vakantiehuis ligt aan de rand van het Nationaal Park Hoge Kempen en biedt plaats aan zo’n 350 gasten, verspreid over negen accommodaties. Iedereen is welkom, maar we zijn vooral gespecialiseerd in vakanties voor personen met een beperking. Alles is aangepast: van het zwembad, waarin mensen met een rolstoel of brancard het water in kunnen, tot onze speeltuinen, de sporthal, de wellness, de fietsen en het bakhuis. We hebben ook een toegankelijkheidslabel voor onze accommodatie Thomasbos. Er is nergens in Vlaanderen een plek waar toegankelijkheid en beleving op deze schaal gecombineerd worden.
Hoe zorgt u ervoor dat gasten met een beperking hier écht kunnen ontspannen?
Het sleutelwoord is hospitality. Wij willen dat iedereen hier zorgeloos kan genieten. Dat betekent dat we niet enkel kijken naar de fysieke toegankelijkheid, maar ook naar beleving. Het zwembad is daar een goed voorbeeld van: mensen moeten het water kunnen voelen. Zonder dat zwembad zouden veel gasten hun favoriete deel van de vakantie missen. We weten dat het onderhoud en de energiekosten hoog zijn, maar sommige dingen zijn gewoon essentieel. Als iemand hier zichtbaar geniet, weet je waarom je dit doet.
Uw achtergrond is behoorlijks anders dan die van de gemiddelde logiesuitbater. Helpt dit?
Zeker. Bij Pepsico leerde ik kritisch kijken naar processen: werken we efficiënt, kunnen we verbeteren? Dat pas ik hier ook toe. In een zorgorganisatie of vzw werk je met mensen van verschillende achtergronden en opleidingsniveaus, dat vraagt een andere manier van leidinggeven. Niet iedereen denkt in termen van efficiëntie of verandering. Je moet tijd nemen om mensen mee te krijgen. Maar het doel blijft hetzelfde: de werking verbeteren zodat we meer tijd kunnen vrijmaken voor onze gasten.
Waar liggen vandaag de grootste uitdagingen?
Onze infrastructuur is verouderd. We hebben liften van bijna veertig jaar oud, en onze branddetectiecentrale moet dringend vervangen worden. In het verleden is er te weinig preventief onderhoud gebeurd. Dat brengt risico’s mee en het maakt alles duurder op lange termijn. We moeten investeren om de veiligheid te waarborgen, maar tegelijk nadenken over duurzaamheid. Een goed voorbeeld is het zwembad. Dat moet vernieuwd worden, maar met moderne, energiezuinige technieken. Het is zoeken naar het juiste evenwicht tussen zorg, veiligheid en toekomstgericht investeren.
“Duurzaamheid is bij Vakantiehuis Fabiola niet ontstaan uit een groot plan, maar uit noodzaak. Toen Bernd ontdekte dat de liften en branddetectie verouderd waren, besefte hij dat elke vernieuwing meteen een kans is om groener te werken. “We moeten het sowieso vervangen, dus waarom het dan niet meteen goed doen?” zegt hij nuchter. Regenwateropvang, laadpalen, energiezuinige technieken: stap voor stap tekent hij de route naar een duurzamer vakantiehuis. “We staan voor een immense uitdaging,” geeft hij toe, “maar ook kleine initiatieven kunnen duurzaam zijn. Als we vandaag de juiste keuzes maken, kunnen mensen hier in 2050 nog altijd even zorgeloos genieten als nu.”
Wat is uw visie op duurzaamheid binnen Fabiola?
Eigenlijk doen we al veel, vaak zonder het zo te benoemen. We vangen regenwater op, scheiden afval en denken bij elke vernieuwing na over energieverbruik. Ons doel is om tegen 2050 te evolueren naar gebouwen met een EPC-label A. Dat is ambitieus, maar noodzakelijk. We willen ook laadpalen installeren en het regenwatergebruik uitbreiden naar al onze toiletten. En dat past bij onze groene ligging: we zitten midden in de natuur, dus duurzaamheid hoort hier gewoon bij.
Waarom nam u deel aan het Tetra DOL-project?
De vorige directrice had het initiatief genomen en ik vond het een mooie kans om het netwerk te verbeden. Ik geloof niet dat warm water twee keer moet uitgevonden worden. Via dit project leren we van andere logies hoe zij duurzaamheid aanpakken. Tijdens een sessie met DUBO vzw leerde ik bijvoorbeeld dat een onafhankelijk studiebureau kan helpen bij beslissingen over renovatie of nieuwbouw. Zo’n objectieve blik hadden we hier echt nodig. Dat soort inzichten sterkt me om met de raad van bestuur de juiste keuzes te maken.
Wat hebt u tot nu toe geleerd?
Dat ook kleine stappen tellen. Duurzaamheid hoeft niet ineens groots te zijn. Belangrijker is dat je een richting kiest en volhoudt. We hebben nog niet veel structureel veranderd, maar de bewustwording groeit. En het project helpt daarbij: het geeft inspiratie én praktische kennis.
Hoe betrekt u het personeel bij dat duurzaamheidsverhaal?
Het is niet vanzelfsprekend. We hebben een wat ouder personeelsbestand en niet iedereen staat te springen voor verandering. Daarom leg ik de nadruk op samenwerking. We hebben een kernteam dat wekelijks samenkomt om beleid en werking te bespreken. Iedereen kan input geven. Zo groeit het vertrouwen en het draagvlak. Duurzaamheid mag geen project van de directie zijn, het moet gedragen worden door de hele organisatie.
Wat motiveert u persoonlijk om dit te blijven doen?
Het verschil kunnen maken voor mensen die het niet vanzelfsprekend hebben. Dat is voor mij de kern. Ik heb in de commerciële wereld veel geleerd, maar daar ging het vooral om winst. Hier gaat het over betekenis. Als ik gasten zie genieten, weet ik waarom ik dit doe.
